ย้อนวันวานชมรมผู้สื่อข่าวและช่างภาพพระเครื่อง วันที่มิตรภาพแน่นแฟ้นกว่าความเห็นต่าง
ย้อนวันวานชมรมผู้สื่อข่าวและช่างภาพพระเครื่อง
วันที่มิตรภาพแน่นแฟ้นกว่าความเห็นต่าง
ภาพเก่าบางภาพไม่ได้บันทึกเพียงใบหน้า แต่เก็บเรื่องราว ความผูกพัน และบรรยากาศของยุคสมัยเอาไว้ด้วย เช่นเดียวกับภาพของ “ชมรมผู้สื่อข่าวและช่างภาพพระเครื่อง” ที่ชวนให้ย้อนนึกถึงวันวานของคนทำสื่อในวงการพระเครื่อง
ในความทรงจำของผม ครั้งที่สื่อสิ่งพิมพ์ยังเป็นช่องทางหลัก วงการพระเครื่องเต็มไปด้วยการพบปะ พูดคุย และแลกเปลี่ยนความรู้ ผู้สื่อข่าว ช่างภาพ และคนรักพระเครื่องได้ร่วมงานกันอย่างใกล้ชิด จนเกิดมิตรภาพที่ผูกพันต่อเนื่องมายาวนาน
แน่นอนว่า ยุคนั้นก็มีความคิดเห็นแตกต่างและกระทบกระทั่งกันบ้าง แต่หลายครั้งยังพูดคุยกันได้ ความเห็นต่างไม่ได้ทำให้ความเป็นเพื่อนต้องสิ้นสุดลงเสมอไป
เมื่อก้าวเข้าสู่ยุคออนไลน์ การสื่อสารรวดเร็วขึ้น ความรู้และข่าวสารเดินทางถึงผู้คนได้กว้างขึ้น แต่ขณะเดียวกัน ถ้อยคำที่ส่งออกไปอย่างเร่งรีบก็อาจสร้างความเข้าใจคลาดเคลื่อน และทำให้ความเห็นต่างขยายตัวได้ง่าย โดยเฉพาะเมื่อยังไม่ได้ฟังกันอย่างรอบด้าน
หากถามว่า ระหว่างยุคสื่อกระดาษกับยุคออนไลน์ ผมชอบยุคไหนมากกว่า ในฐานะคนทำสื่อที่ผ่านทั้งสองช่วงเวลา ผมยังคิดถึงบรรยากาศของยุคเก่า คิดถึงการนั่งคุยกันต่อหน้า การให้เกียรติกัน และความรู้สึกว่า แม้เห็นต่างก็ยังร่วมวงสนทนากันได้
เทคโนโลยีช่วยให้เราใกล้กันได้มากขึ้น ส่วนจะรักษาความสัมพันธ์ไว้ได้เพียงใด คงขึ้นอยู่กับวิธีที่เราใช้คำพูด รับฟัง และปฏิบัติต่อกัน
ภาพวันวานของชมรมผู้สื่อข่าวและช่างภาพพระเครื่อง จึงเป็นทั้งความทรงจำและเครื่องเตือนใจว่า วงการที่เรารักยังต้องการความรู้ ความรับผิดชอบ และมิตรภาพจากทุกคน
ใครเป็นใครในภาพ ลองส่องดูกันครับ…
แล้วเห็นคนชื่อ “อนุชา ทรงศิริ” ไหม อยู่ตรงไหน ใครจำได้บ้าง?
ความคิดเห็น